Rëndësia e motivimit të nxënësit, histori e vërtetë nga bankat e shkollës

Kjo është historia e një studenti, e rrëfyer nga ai vetë në gazetën e universitetit ku studioi. Çfarë e motivoi atë aq shumë saqë, nga një nxënës i dobët në mësime u bë një nxënës i shkëlqyer?

Për të ishte hera e parë që po jepte mësim në atë klasë dhe gjatë orës së mësimit, i drejtoi një pyetje njërit prej nxënësve. E gjitha klasa shpërtheu në të qeshura.

U çudit nga ai reagim, pasi nuk kishte asnjë arsye për të qeshur. Falë vështrimeve të nxënësve, kuptoi se kishte pyetur nxënësin më të dobët në klasë.

Pasi nxënësit dolën, mësuesja i kërkoi nxënësit që vlerësohej i dobët që të qëndrojë me të. Ajo i shkroi një poezi në një letër dhe duke ia zgjatur i tha: “Dua që këto vargje t’i mësosh njëlloj siç ke mësuar emrin tënd dhe të mos i tregosh askujt për këtë! Mirë?”. Nxënësi  pohoi me kokë, mori letrën dhe u largua i habitur.

Të nesërmen, mësuesja e re shkroi vargjet në dërrasë dhe pasi i analizoi, i fshiu. Pastaj, i pyeti nxënësit: “Kush e mësoi poezinë përmendësh nga dërrasa e zezë të ngrejë dorën!”.

Askush nuk e ngriti dorën, përveç nxënësit që konsiderohej i dobët. Ai e ngriti dorën gjithë frikë e hezitim. Mësuesja, duke i buzëqeshur i tha: “Po, na e recito!”.

Me fjalë që mezi i dilnin nga goja, ai e recitoi të gjithë poezinë që e kishte mësuar paraprakisht. Mësuesja e vlerësoi dhe i tha fjalë motivuese para të gjithë nxënësve, madje i kërkoi klasës që ta duartrokasin.

Nxënësit të shushatur nga ajo që kishte ndodhur, e duartrokitën dhe e përgëzuan.

E njëjta gjë u përsërit disa herë gjatë javës, por me forma të ndryshme, e sigurisht, u përsëritën dhe fjalët e mira, konsideratat, vlerësimet por edhe duartrokitjet  e nxënësve të klasës.

U afrua data e provimeve përfundimtare, lexoi, përsëriti dhe i mori të gjitha lëndët.

Hyri në shkollë të mesme gjithë zell dhe vullnet. Në çdo vit i përmirësonte rezultatet.

Arriti mesataren për të ndjekur studimet universitare.

E përfundoi fakultetin me rezultate të larta.

Studioi master dhe mbrojti doktoraturën.

Kjo është historia e një studenti, e rrëfyer nga ai vetë në gazetën e universitetit.

Njerëzit janë dy llojesh:

Ose çelës i të mirë dhe kyç i të keqes, duke nxitur, motivuar, zgjatur dorën, mbushur me shpresë, duke të dhënë optimizëm …

Ose kyç i të mirës dhe çelës i të keqes, demoralizues, pengues, vënës shkopinjsh nën rrota, tallës, ironizues, fajësues …

Nxënësi i mësipërm ishte viktimë e llojit të dytë, por në një moment të jetës, u gjend përballë një njeriu nga lloji i parë i cili i ndryshoi jetën.

Drita Topjana 

© Portali Shkollor – Të gjitha të drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi pa lejen tonë.

Total
0
Shares
Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous Article

MAS mbyll kopshtin privat në Fier ku humbi jetën fëmija 3 vjeç

Next Article

Myrto Hysaj: Sa të rrosh, do të mësosh!

Related Posts