Punim nga Aldo BĂ«rziu, nxĂ«nĂ«s i klasĂ«s sĂ« nĂ«ntĂ«, i cili Ă«shtĂ« prezantuar me “Fisi Aroz”… Toka nuk u shkatĂ«rrua nĂ« 4001, por jetoi e plakur deri mĂ« 7204 dhe me ndihmĂ«n e teknologjisĂ« 3-fish mĂ« tĂ« pĂ«rparuar tĂ« alienĂ«ve, u pĂ«rmirĂ«sua…
Ishte janar, viti 3018. Planeti Tokë ishte totalisht i ndryshëm që nga fillimet e tij. Njerëzit e pakët në bashkëpunim të madh me qeniet e tyre të shpikura, robotët, që ishin rreth 72% e krijesave që jetonin në planet, arritën të krijonin një urë lidhëse mes Tokës dhe Hënës. Të gjithë kishin një dëshirë të paparë për të shkuar në Hënë, ama vetëm njëri ishte më i guximshmi që tha emrin e tij pas pyetjes së presidentit. Ishte Xho Harper. Ai do të ishte i pari njeri që do të jetonte deri në vdekje në Hënë.
TĂ« nesĂ«rmen u nis. Kaloi pĂ«rmes njĂ« portali elektrik dhe menjĂ«herĂ« u gjend nĂ« HĂ«nĂ«. I pari peizazh qĂ« pa ishte njĂ« hapĂ«sirĂ« e pafund, e shkretĂ« dhe me gropa. Ngjante me TokĂ«n pothuaj 100%. Si fillim ndihej i huaj nĂ« atĂ« botĂ« tĂ« panjohur ku nuk shihje asnjĂ« shenjĂ« jete. Kishte frikĂ«. Pothuajse sa nuk po i binte tĂ« fikĂ«t nga frika. Aty u tremb mĂ« shumĂ« kur pa se po i drejtohej njĂ« qenie e çuditshme. Ishte alien. E dalloi menjĂ«herĂ« sepse ai lloj ishte shumĂ« i njohur nĂ« TokĂ« dhe tĂ« dhĂ«nat pĂ«r tĂ« ishin tĂ« shumta. Dallohej me njĂ« ngjyrĂ« lĂ«kure tĂ« gjelbĂ«r, me njĂ« kokĂ« tĂ« madhe pa kafkĂ« e flokĂ«. Kishte njĂ« sy tĂ« madh dhe njĂ« gojĂ« tĂ« madhe pa dhĂ«mbĂ«, por me disa kunja tĂ« hollĂ« qĂ« as Xhoja vetĂ« nuk e dinte se si pĂ«rtypej ushqimi me to. Xho nuk u tremb shumĂ«. Nga tĂ« dhĂ«nat e âASANâ, kompania tokĂ«sore qĂ« merret me studimin e alienĂ«ve, e dinte se ai ishte miqĂ«sor.
Shkoi qetĂ«sisht, sikur po takonte shokun e tij, Bill Morenin, njĂ« shakaxhi tĂ« madh. Sapo Xho i zgjati dorĂ«n, alienit iu rrudh balli dhe nĂ« fytyrĂ« kishte pĂ«rmbajtje inati. NĂ« librin kushtuar kĂ«tij lloji alienĂ«sh, âArozâ, emri i alienit, pika 47/d nĂ« faqen 721 thoshte se ky lloj alienĂ«sh Ă«shtĂ« miqĂ«sor. Zakonisht ata pĂ«rshĂ«ndeten duke i zgjatur kĂ«mbĂ«n ose duke e goditur lehtĂ« nĂ« kokĂ«. Aroz bĂ«het shumĂ« agresiv nĂ«se i zgjatni dorĂ«n, prandaj nuk duhet kurrsesi ta bĂ«ni njĂ« gjĂ« tĂ« tillĂ«. Kur Xho Harper e kuptoi se çâkishte bĂ«rĂ« vrapoi pas e u fsheh nĂ«n njĂ« gropĂ« tĂ« thellĂ«. Mendoi se alieni nuk do tâi bĂ«ntĂ« gjĂ«. Fundja ai nuk kishte as armĂ« me vete! Xho priti qĂ« situata tĂ« qetĂ«sohej e Aroz tĂ« miqĂ«sohej me tĂ«, ama nuk kaluan as 10 sekonda, kur Xho ngriti kokĂ«n tĂ« shihte nĂ«se alieni ishte qetĂ«suar apo fundja ishte larguar, veç kur i fĂ«shĂ«lleu diçka e shpejtĂ« pas veshit. Ishte njĂ« lloj gjyleje jeshile dhe e rrĂ«shqitshme qĂ« nisĂ«n tĂ« buronin pa pushim nga goja e madhe e alienit. Panik. Panik. Xho Harper ishte nĂ« njĂ« rrezik tĂ« madh sepse sipas librit âArozâ, thuhej qartĂ« qĂ« nĂ«se njĂ« qenie njerĂ«zore preket nga ato lloj topash, qĂ« pĂ«rmbanin silic, gomĂ«, klor dhe natrium, lĂ«kura do tĂ« infektohej, njeriut do tâi merrej fryma, trupi do tĂ« deformohej dhe brenda 6.5 sekondave ai do tĂ« vdiste. Kura e vetme ishte njĂ« lloj bari, Mentadinolfok, por ajo gjendej vetĂ«m nĂ« pyjet tropikalĂ« nĂ« MedellĂŹn tĂ« KolumbisĂ«. MeqĂ« Xho sâkishte nga ta gjente njĂ« ilaç tĂ« tillĂ«, mendoi tĂ« shfletonte disa faqe nĂ«se mund tĂ« gjente ndonjĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« ta qetĂ«sonte Arozin.
NĂ« paragrafin 21744, thuhej se e vetmja mĂ«nyrĂ« ishte qĂ« Aroz tĂ« lagej me ujĂ« tĂ« nxehtĂ«. MenjĂ«herĂ« rendi tĂ« kĂ«rkonte nĂ« çantĂ«n e tij tĂ« shpinĂ«s pĂ«r vatrĂ«n elektronike dhe ujĂ«. U vonua pak sepse vatra nuk po punonte mirĂ«, aq sa i jepte kohĂ« Arozit tĂ« shkonte te Xho dhe ta vriste. Sapo Aroz drejtoi kokĂ«n drejt XhosĂ«, gati pĂ«r ta goditur me gjylet jeshile, Xho me shpejtĂ«si i hodhi ujin e nxehtĂ«. Gjithçka u normalizua. Xho u bĂ« mik me Aroz dhe shkoi tĂ« vizitonte fisin Aroz. Sâkishte parĂ« kurrĂ« kaq shumĂ« alienĂ« sĂ« bashku. Kur komunikonin ata pas emrit Aroz vendosnin njĂ« tingull tĂ« çuditshĂ«m qĂ« ngjante si njĂ« âmuuuuu…â, diçka tĂ« pakuptueshme pĂ«r XhonĂ«. PĂ«rderisa ishin tĂ« gjithĂ« identikĂ«, ata u quajtĂ«n nga Xho sipas mĂ«nyrĂ«s tokĂ«sore: mikun e tij âAroz 1â, babain âAroz 2â, nĂ«nĂ«n âAroz 3â, motrĂ«n âAroz 4â dhe pesĂ« vĂ«llezĂ«rit âAroz 5,6,7,8 dhe 9â. Shpesh i ngatĂ«rronte, por ishte i detyruar tĂ« komunikonte me ta, tĂ« miqĂ«sohej dhe ArozĂ«t ta strehonin (do tĂ« jetonte deri nĂ« vdekje nĂ« HĂ«nĂ«). GjatĂ« disa ditĂ«ve qĂ« jetoi aty, mĂ«soi shumĂ« gjĂ«ra rreth alienĂ«ve: shtĂ«pitĂ« ishin nĂ« formĂ« gjysmĂ«sfere, pa beton si nĂ« TokĂ«, por thjesht tĂ« mbuluara me njĂ« copĂ« ekologjike qĂ« ata e quanin âmorkiâ a diçka e tillĂ«; nĂ« vend tĂ« ujit ata pinin njĂ« lĂ«ng tĂ« verdhĂ« e tĂ« trashĂ« qĂ« kundĂ«rmonte erĂ«; atje nuk binte shi, pĂ«rkundrazi kishte vetĂ«m diell dhe njĂ« orĂ« nĂ« vit, qĂ« me orĂ«n tonĂ« i bie rreth 10 minuta nĂ« katĂ«r vjet, prandaj vendi ishte i shkretĂ«; ata kishin plazh, por me njĂ« lloj acidi tĂ« kuq me gaz qĂ« tĂ« digjte. Ishin ditĂ« shumĂ« tĂ« bukura. Xho shĂ«nonte çdotĂ« dhĂ«nĂ« qĂ« mund tĂ« grumbullonte rreth tyre. Madje Xho kishte marrĂ« dhe lejen e qĂ«ndrimit. Kurioziteti i tij kishte arritur nĂ« kulm, derisa hyri nĂ« njĂ« shtĂ«pi tĂ« fisit Aroz, ku nuk hynte askush, pĂ«rveç kryetarit tĂ« fisit, âAroz 2â. Gjithçka qĂ« shihte aty e habiste, makineri, karta, fisha, pajisje teknologjike, gjithçka. Edhe nĂ« TokĂ« kishte dhoma tĂ« tilla, por pajisjet e alienĂ«ve Aroz ishin tmerrĂ«sisht shumĂ« tĂ« pĂ«rparuara. NĂ« njĂ« cep tĂ« shtĂ«pisĂ«, mbi njĂ« portĂ« shkruhej : âmo-hi-il-nojamâ. KĂ«rkoi nĂ« telefonin e tij tĂ« pĂ«rparuar, e pĂ«rktheu dhe mori vesh se thuhej : âNdalohet hyrja. Rrezik vdekjeje!â Kureshtja e shtyu tĂ« hynte. Vinte njĂ« erĂ« e keqe. Vuri kundragazin dhe syzet mbrojtĂ«se. Pa se nuk kishte asgjĂ«. NjĂ« tabelĂ« thoshte: âniu- mi kitfa metiks!â, qĂ« do tĂ« thotĂ« : âKthehu, ishte shaka!â Por Xho Harper nuk u bind. Ajo erĂ« e keqe nuk ishte e kotĂ«. Duke ecur, padashje shkeli njĂ« nga blloqet qĂ« shtronin dyshemenĂ«. U hap njĂ« kalim i fshehtĂ«. Era e keqe po shtohej. Zbriti shumĂ« shkallĂ« derisa mbĂ«rriti nĂ« njĂ« dhomĂ« gjigande e ndarĂ« nĂ« dy pjesĂ«. Nga e majta shihej njĂ« batalion ushtarĂ«sh hekuri ngjyrĂ« argjendi qĂ« sâkishin fund. NdĂ«rsa nga e djathta kishte makineri tĂ« shumta ku kuptohej lehtĂ«sisht se merreshin me prodhimin e atyre âushatrĂ«ve mekanikĂ«â. Habi. Duke parĂ« majtas â djathtas e lart â poshtĂ« pĂ«r tĂ« kuptuar se pse po ndĂ«rtoheshin gjithĂ« kĂ«to ushtarĂ«, Xho vĂ«rejti njĂ« led-wall ku paraqitej teksti âA-ni-mo-li-vuka-mohinoâ, qĂ« pĂ«rkthehej âVdekje tokĂ«sorĂ«ve. Rrofshin hĂ«norĂ«t!â Xho e kuptoi se pĂ«rse bĂ«hej fjalĂ«. Ushtria ishte pĂ«rgatitur pĂ«r tĂ« sulmuar tokĂ«sorĂ«t, por shkaku nuk dihej. BĂ«ri shumĂ« fotografi, i dĂ«rgoi nĂ« âstacionin hapĂ«sinor 52-Mâ dhe me frikĂ« doli nga shtĂ«pia misterioze. NĂ« TokĂ« askush nuk besonte se Xho Harper do tĂ« kishte mbijetuar nĂ« HĂ«nĂ« pĂ«r njĂ« kohĂ« kaq tĂ« gjatĂ«, kur papritur erdhi mesazhi. RrĂ«mbimthi çdo qenie njerĂ«zore u vu nĂ« gatishmĂ«ri, por fjalimi i presidentit tĂ« 324 tĂ« SHBA-sĂ«, Mark Twist, i tronditi tĂ« gjithĂ«. Lufta do kryhej nga robotĂ«t. AsnjĂ« tokĂ«sor pĂ«rveç presidentit nuk e donte kĂ«tĂ« lloj lufte. Kujtonin ndĂ«r dekada e shekuj luftĂ«rat e mĂ«parshme, kur lufta kryhej njeri â njeri. Ama njerĂ«zit e kanĂ« ndryshuar TokĂ«n. Tani, nĂ« vitin 3018 luftĂ«rat po bĂ«hen me robotĂ«.
Pas dy muajsh armatime nga tĂ« dyja palĂ«t, erdhi çasti vendimtar : Lufta ! MeqĂ« do tĂ« mbronin vendin e tyre, tĂ« parĂ«t sulmuan robotĂ«t tokĂ«sorĂ«, tĂ« quajtur âTomos-3018â me kuptimin : To â Toka dhe mos â mos, pra âMos sulmo TokĂ«n!â Me portalin elektrik mbĂ«rritĂ«n shpejt nĂ« HĂ«nĂ«, ku ArozĂ«t u gjendĂ«n tĂ« papĂ«rgatitur. Ata menduan se po sulmonin âTokĂ«sorĂ«t-401, prandaj programuan dhe ata robotĂ«t e tyre dhe lufta e parĂ« hapsinore e pĂ«rbĂ«rĂ« nga robotĂ« filloi. BashkĂ« me robotĂ«t, nĂ« HĂ«nĂ« mbĂ«rritĂ«n dhe njerĂ«zit, ku u takuan me heroin Xho Harper. Xho kishte zbuluar diçka. Ushtria Aroz nuk ishte ndĂ«rtuar qĂ« tĂ« sulmonin tokĂ«sorĂ«t nĂ« TokĂ«, por njĂ« planet tjetĂ«r paralel me TokĂ«n : âtokĂ«sorĂ«t 401â nĂ« planetin âTokĂ« 401â. KĂ«ta tokĂ«sorĂ« kishin ndĂ«rtuar njĂ« linjĂ« tubacionesh duke e transportuar atĂ« lĂ«ngun e verdhĂ« dhe duke e marrĂ« nĂ« planetin e tyre. ArozĂ«t nuk jetonin dot pa tĂ«, i kishin paralajmĂ«ruar tokĂ«sorĂ«t 401, por ata nuk u bindĂ«n, atĂ« herĂ« zgjidhja e vetme ishte lufta. Kur njerĂ«zit e morĂ«n vesh se u nxituan, ishin tĂ« dĂ«shpĂ«ruar. E kuptuan gabimin dhe u munduan tĂ« gjenin njĂ« zgjidhje, por mĂ« kot. RobotĂ«t ishin programuar nĂ« njĂ« rrugĂ« pa kthim. Shkuan te âAroz 2â, i komunikuan gabimin e tyre dhe u falĂ«n. Mundoheshin tĂ« gjenin njĂ« zgjidhje. ArozĂ« e tokĂ«sorĂ« bashkĂ« u strehuan nĂ« njĂ« shtĂ«pi tĂ« sigurt Aroze dhe pritĂ«n me ankth mbarimin e luftĂ«s. Lufta zgjati njĂ« javĂ« e pesĂ« ditĂ«. Kur alienĂ«t dhe tokĂ«sorĂ«t dolĂ«n jashtĂ«, gjithçka ishte shkatĂ«rruar. Nuk rikthehej mĂ« si mĂ« parĂ«. HĂ«na nuk ishte mĂ« e banueshme. Duhej njĂ« zgjidhje e shpejtĂ«. MeqĂ« tokĂ«sorĂ«t e nisĂ«n luftĂ«n, ata duhet tĂ« gjenin dhe zgjidhjen. Bingo! I propozuan alienĂ«ve qĂ« tĂ« jetonin sĂ« bashku, njerĂ«z dhe alienĂ« nĂ« TokĂ«. AlienĂ«t pranuan edhe pse e dinin se nuk jetonin dot nĂ« TokĂ«. Ama teknologjia shumĂ« e pĂ«rparuar e alienĂ«ve dhe tokĂ«sorĂ«ve tĂ« vitit 3018 krijoi kushtet e pĂ«rshtatshme pĂ«r tĂ« jetuar alienĂ«t. Dhe qĂ« nga ajo ditĂ« e deri nĂ« shkatĂ«rrimin e Universit nĂ« vitin 7204 kĂ«to dy qenie jetuan sĂ« bashku. Ndryshe nga çâpritej, Toka nuk u shkatĂ«rrua nĂ« 4001, por jetoi e plakur deri mĂ« 7204. Toka, me ndihmĂ«n e teknologjisĂ« 3-fish mĂ« tĂ« pĂ«rparuar tĂ« alienĂ«ve, u pĂ«rmirĂ«sua. Uji i oqeaneve u 5-fishua, liqenet u kthyen sĂ«rish nĂ« liqene me ujĂ«. U shtuan pyjet dhe kafshĂ«t nĂ« planet. KĂ«shtu jetuan sĂ« bashku nĂ« harmoni…
© Portali Shkollor – TĂ« gjitha tĂ« drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi pa lejen tonĂ«.
