Fëmija natyrisht, që do të merret edhe me mjetet elektronike, madje me shumë seriozitet, që të shmangë dipendencën, prej tyre. Është e vërtetë, që fëmija nuk duhet ta mbushë ditën vetem me lojëra elektronike apo televizor, por jo, që të mos i mësojë e të dijë t’i përdorë.
Nëse ato, mjetet e shumta elektronike, përdoren me rregull e masë, vetëm e pregatisin fëmijën, që “nesër” kur të shkojë në shkollë apo punë, të jetë i aftë t’i përdorë me efikasitet.
Kjo “gjë”, ky problem, është i gjithi në “dorën” e të rriturit. Nëse i rrituri është i kujdesshëm dhe i përgjegjshëm për fëmijën, nuk ndodh asgjë e keqe. Edhe po të ketë ndonjë problem, mbase nuk do e kuptojë, që ditën e parë, por të dytën patjetër, që i rrituri, do e verë re.
Gjithashtu, nëse ka ndërtuar një raport të hapur me fëmijën, pa etiketime, urdhra e mosbesim, do të jetë fëmija, që do të flasë me prindin për shqetësimin e tij.
Nëse prindi vepron me fëmijën, nëpërmjet urdhërit, kërcënimit, padurimit apo plotësimi i dëshirës, kur fëmija e bezdis, në këtë rast, nuk ndërtohet një raport i sigurt. Dhe natyrisht, që do të ketë edhe shmangie, madje deri fshehie të veprimeve.
Edhe e folura sllogan, se këto mjete janë të dëmshme dhe vetëm kaq, është vërtetë shumë e dëmshme, sepse e provokon fëmijën, në vend, që ta qetësojë dhe bindë.
Është e vërtetë, që nuk është një punë e lehtë, pasi kërkon vëmëndje dhe përqëndrim, por kjo është të jesh i rritur, të jesh i vetëdijshëm, të mbash përgjegjësi, dhe mbi të gjitha të mendohesh përpara se të veprosh.
(Nga Lira Gjika, pediatre)
© Portali Shkollor- Të gjitha të drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi pa lejen tonë.
